1. Marchew (Daucus)
Marchew należy do najstarszych warzyw użytkowych, wartość biologiczna marchwi polega na znacznej zawartości witamin i soli mineralnych. Jest ona cennym źródłem prowitaminy A (karotenu), witamin B, C i E.Marchew jest bardzo lekko strawna, dlatego często podaje ją się niemowlęciom i jako tzw. kleik przy kłopotach żołądkowych.


2. Pietruszka korzeniowa (Petroselinum hortense var. microcarpum)
Sprowadzona do Polski około 1518 roku przez królowę Bonę. Natka zawiera dużo witaminy C, a korzeń działa moczopędnie, ułatwia trawienie, a przede wszystkim bardzo dobrze smakuje. Okres wegetacji pietruszki wynosi 5 - 7 miesięcy. Nasiona siejemy wczesną wiosną (marzec - kwiecień), tak jak w przypadku marchwi nie stosujemy obornika w roku siewu, ani rok przed nim.

3. Seler korzeniowy (Apium graveolens var. rapaceum)
Seler tak jak pietruszkę dzielimy na dwa rodzaje: korzeniowy i naciowy. Temu drugiemu przyjrzymy się bliżej przy innej okazji. W Polsce nie jest to tak powszechnie uprawiane warzywo jak w Niemczech i Czechach, a naprawdę warto, aby później zachwycać się jego walorami smakowymi. Seler zawiera potas, działa stymulująco na układ trawienny, pracę nerek, korzystnie wpływa na system nerwowy.

4. Burak ćwikłowy (Beta vulgaris var. conditiva)
Jego korzenie wykorzystujemy przede wszsytkim do barszczu oraz ćwikły, czasem robimy z nich soki. Jest zasadotwórczy, zawiera duże ilości związków cukru, pektyn, karotenoidów, antocyjanów, kwasów organicznych, witamin (najwięcej C, B2 i prowitaminy A) oraz związków mineralnych, w tym związków wapnia, żelaza, potasu, sodu, i magnezu.

5. Sałata głowiasta (Lactuca sativa L. var. capitata)
Sałata głowiasta jest bardzo popularnym warzywem w Polsce, szczególnie jej odmiany masłowe, bez których trudno byłoby się obejść. Niestety nie wiadomo kiedy i w jakich okolicznościach sprowadzono ją do kraju. Jak większość warzyw sałata zawiera wiele soli mineralnych i witamin, działa odkwaszająco na organizm, ułatwia także procesy trawienia.

6. Rzodkiewka (Raphanus sativus)
Swoją popularność zyskała przede wszystkim dzięki krótkiemu okresowi wegetacji - już od 20 dni (do 50) oraz za niewygórowane wymagania. Zgrubienie składa się przede wszystkim z wody, zawiera jej aż 94%. Wśród składu odżywczego króluje przede wszystkim witamina C oraz B, a oprócz tego sole mineralne i olejki gorczyczne (nadają ostry smak). Najważniejszym elementem przy jej uprawie jest utrzymywanie lekko wiglotnej gleby, aby zapobiec parchaceniu...

7. Pomidor (Lycopersicon)
Pomidor został przywieziony do Europy w XVI w z Ameryki Łacińskiej. Do XIX wieku często uważano, że jest to roślina trująca, stąd pełnił przede wszystkim funkcje ozdobną w ogrodach. Zawiera dużą dawkę witamin A, B i C, a także żelazo oraz potas. Oprócz tego obecne są w nim nienasycone kwasy tłuszczowe, pektyny (obniżają cholesterol) oraz likopen (antyutleniacz - likwiduje wolne rodniki).