7 grudnia 2010 15:30

Grusza pospolita

Pyrus comunis

WYSTĘPOWANIE

Gatunek Grusza pospolita (Pyrus comunis) należy do podrodziny Jabłoniowe (Pomoideae), rodziny Różowate (Rosaceae), rzędu Różowce (Rosales). Rodzaj grusza (Pyrus) obejmuje około 30 gatunków, a przypuszcza się, że jest ich około 60. Gatunkami europejskimi i zachodnioazjatyckimi są grusza pospolita (Pyrus comunis), grusza kaukaska (Pyrus caucasica), oraz ich podgatunki: grusza pospolita drzewiasta (Pyrus communis ssp. pyraster), i śnieżna (Pyrus communiss ssp. nivalis). Wszystkie występują w Europie i Azji zachodniej. Wyróżniamy także grusze wschodnioazjatyckie, występujące w Azji wschodniej i północnej: grusza pisakowa (chińska) (Pyrus pyrifolia), i grusza ussuryjska (Pyrus ussuriensis). Na świecie występuje 27 gatunków dzikich, z czego 12 z nich rośnie w Azji wschodniej i północnej, w europie 10, a 3 w Himalajach i 2 w Afryce południowej. Grusza zajmują pierwszą dziesiątkę w światowej produkcji owoców, są na 8 miejscu. W Polsce 3, 2% produkcji owoców i miejsce 7. W 2010r. produkcja grusza wyniosła 73 tys. ton.

CHARAKTERYSTYKA

Pokrój: drzewo gruszy pospolitej może osiągnąć 15-20m, kaukaskiej 14-16m.Gałęzie u młodych drzew są wzniesione, u starszych poziome. U gatunku ozdobnego gruszy wierzbolistnej (Pyrus salicifolia) pokrój krzaczasty wysokości 4-8m.
Liście: Jajowate lub eliptyczne, długości 5-8cm, o mniej lub bardziej zaostrzonym wierzchołku. Przeważnie nagie o brzegach drobno piłkowanych lub nieco karbowanych.
Kwiaty: białe osadzone na cienkich szypułkach, z działkami kielicha kształtu lancetowatego, i płatkami korony jajowatym. Kwiatostany to baldachokształtne złożone z 4-12 kwiatów kwiatostany.
Kwitnienie: zależne od odmiany (wczesne, średnio wczesne lub późno kwitnące). Pełnia kwitnienia większości odmian grusz przypada na pierwszą dekadę maja.
Owoce: gruszkowaty, odwrotnie stożkowaty, z kielichem nieodpadającym.
Pąki: są mieszane tzn. wyrastają z nich i liście i kwiaty. Pączki liściowe bywają: przylegające, lekko odstające, silnie odstające, małe, średniej wielkości lub duże.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE

Wymagania klimatyczno glebowe dla grusz to klimat umiarkowany, ciepły, podzwrotnikowy. Jest to roślina ciepłolubna, dlatego też wymaga dłuższego okresu wegetacji. Graniczna minimalna temperatura w pełnym spoczynku zimowym, w jakiej grusze nie przemarzają to powyżej -25?C. Wrażliwość na przymrozki wiosenne u grusz jest dość duża, ponieważ grusza kwitnie wcześnie. Odmiana Faworytka jest odmianą odporna na mróz, ale wrażliwą na przymrozki.

Wymagania wodne grusz są średnie, uzależnione od podkładki. Grusza na podkładce Pigwie ma większe wymagania wodne, jest bardziej wrażliwa na suszę, i ma większe wymagania glebowe, ale za to podkładka ta osłabia siłę wzrostu drzew. Odwrotnie jest na kaukaskiej, wymagania glebowe są niskie. Wrażliwość na suszę gruszy, jest średnie.

Natomiast wymagania glebowe są duże. Grusze sadzimy na glebach najwyższych klas bonitacyjnych o uregulowanych stosunkach powietrzno wodnych i przewiewnych. Poziom wody gruntowej dla gruszy na podkładce Kaukaskiej to 200cm, a na Pigwie 150-160cm. Odczyn gleby optymalny do nasadzeń tych drzew to pH 6, 2-6, 7, odczyn lekko kwaśny. Wszystkie odmiany drzew są obcopylne, dlatego też do zapylenia potrzebne są zapylacze.

CHOROBY I SZKODNIKI

Choroby:
Zaraza ogniowa - to najgroźniejsza z chorób dla gruszy. Poraża one wszystkie nadziemne ograny grusz jak i jabłoni. Objawy tej choroby występują na kwiatach, pędach, liściach, gałęziach i konarach oraz na owocach. Pierwszym objawem jest zgorzel kwiatów. Kwiaty brunatnieją i zasychają. Z kwiatów bakterie przenoszą się na krótkopędy, gałęzie i konary. Na nich też tworzą się nekrozy. Krótkopędy zasychają, więdną i układają się w charakterystyczny sposób, w kształcie "laski". Liście brunatnieją i czernieją, ale nie opadają z drzewa. Stąd też nazwa choroby, ponieważ drzewa wyglądają na spalone. Owoce grusz pokrywają się wodnistymi plamami które z czasem brunatnieją i wydziela się z nich śluz.

Mykoplazmatyczne zamieranie grusz - choroba objawiająca się na korze, która łuszczy się i pęka. Drzewa maja ograniczony wzrost. Obumiera także część korzeni.

Parch grusz - objaw jak u parcha jabłoni. Liście pokrywają się oliwkowymi plamami, podobnie tez i owoce.

Monilioza - Choroba pojawiająca się na kwiatach i owocach. Zgorzel kwiatów występuję kiedy podczas kwitnienia jest wilgotno i ciepło. Na owocach pojawiają się brunatne plamy gnilne. Następnie owoce opadają lub pozostają na drzewie tworząc mumie.

Szkodniki:
Miodówka gruszowa - występuje powszechnie. Powoduje skręcanie się liści i marszczenie blaszek liściowych. Wzrost pędów zostaje zahamowany, a następnie ich wyginanie się, a nawet ich zasychanie. W razie masowego wystąpienia drzewa wyglądają na spalone.

Wzdymacz gruszowy - szpeciel powodujący zniekształcenie liści. Liście marszczą się i zaginają do środka. Pod spodem widoczne jest ordzawienie. Ordzawione są także zawiązki oraz owoce.

Podskórnik gruszowy - także szpeciel. Poraża przede wszystkim paki liściowe i liście. Powoduje powstawanie pęcherzyków, w którym żyje roztocze. Pęcherzyki brunatnieją. Na owocu zauważalne jest pomarszczenie skórki. Mogą przed wcześnie opadać .

Zwójki liściowe - powodują objawy podobne do uszkodzeń mrozowych. Największe znaczenie mają uszkodzenia zawiązków powodujące znaczne spadki w polnie. Zwójki dokonują także wyżerki na owocu.

Owocówka jabłkóweczka - doprowadza do robaczywienia owocu, który przedwcześnie opada.

GATUNKI

Odmiany letnie:
Radana - odmiana pochodzenia Czeskiego. Charakteryzuje się dużą siła wzrostu, ale średnia wrażliwość na mróz. Jest także wrażliwa na zarazę ogniową, ale małą wrażliwość na parcha. Owocuje regularnie, po 3 lub 4 roku po posadzeniu. Jej owoce dojrzewają 1-2 dekada VIII.

Faworytka - grusza z USA o dużej sile wzrostu i małej wrażliwości na mróz. Jej wrażliwość na zarazę jest mała i średnia na parcha grusz. Owocuje corocznie, po 4 lub 6 roku po posadzeniu. Owoce dojrzewają 2-3VIII. Posiada mutanty barwne (odmiany o mocniej wybarwionych owocach Np.: Red Faworytka) dobre do upraw amatorskich.

Odmiany jesienne:
Bonkreta Williamsa - pochodzi z Anglii. Charakteryzuje się średnia siła wzrostu i dużą wrażliwością na mróz. Jej wrażliwość na zarazę jest bardzo duża, natomiast na parcha mała. Owocuje corocznie, po 3 lub 4 roku po posadzeniu. Owoce dojrzewają 1-2 dekada IX. Tak samo jak Faworytka posiada mutanty barwne dobre dla upraw amatorskich (Red William). Więcej...

Bera Hardy - odmiana Francuska, o dużej sile wzrostu i średniej wrażliwości na mróz. Wrażliwość na zarazę duża, natomiast mała wrażliwość na parcha. Owocuje przemiennie po 6 lub 8 roku. Owoce dobre do zbioru w 2-3 dekadzie IX. Więcej...

Carola - Szwajcarska odmiana średnio rosnąca, o małej wrażliwości ma mróz. Ale z to bardzo dużej wrażliwości na zarazę i średniej na parcha. Owocuje przemiennnie po 3 lub 4 roku. Owoce dobre do zbioru w 2-3 dekadzie IX. Więcej...

Konferencja - pochodzi z Anglii. Ma średnia siłę wzrostu i wrażliwość na mróz. Jest bardzo wrażliwa na zarazę a mało na parcha. Owocuje corocznie po 3 lub 4 roku po posadzeniu. Owoce dobre w 2-3 dekadzie IX. Więcej...

Odmiany zimowe:
Dicolor - Czeska odmiana o bardzo dużej sile wzrostu i dużej wrażliwości na mróz. Jest wrażliwość na zarazę jest bardzo duża, natomiast na parch mała. Owocuje corocznie po 3 lub 4 roku. Owoce można zbierać po 3 dekadzie IX lub 1 dekadzie X.

Lukasówka - pochodzi z Francji. Jest silnie rosnącym drzewem o średniej wrażliwości na mróz. Jest odporna na zarazę ogniową, ale za to wrażliwa na parcha. Owocuje corocznie po 4-5 roku. Owoce dobrze po 3 dekadzie IX lub 1 X. Więcej...

Concorde - odmiana Angielska średnio rosnąca i średnio wrażliwa na mróz. Jest odporna na parcha i średnio wrażliwa na zarazę ogniową. Owocuje corocznie po 3 lub 4 roku po posadzeniu. Owoce można zbierać po 3 dekadzie IX lub 1X.

Triumf Packhama - jej pochodzenie to Australia. Rośnie średnio, ale jest za to odporna na mróz. Wrażliwość na zarazę jest duża a średnia na parcha. Owocowanie corocznie po 4-5 roku. Owoce zbieramy jak u innych odmian zimowych.

General Leclerc -pochodzi z Francji, rośnie średnio silnie i średnio jest wrażliwa na mróz. Natomiast jest odporna na zarazę a także średnio wrażliwa na parcha. Owocowanie corocznie po 3-4 roku. Zbiór jak u innych zimowych.

Amfora -Czeska odmiana o małej sile wzrostu, i średniej wrażliwości na mróz. Amfora jest podatna na zarazę i średnio wrażliwa na parcha. Owocuje corocznie po 2-3 roku po posadzeniu. Zbierać ją można już w 1 dekadzie X.

Kominówka - Francuska grusza bardzo silnie rosnąca, ale mało odporna na mróz. Podatna na zarazę ogniową i odporna na parcha. Owoce wydaje, co rocznie, ale po 6 lub 8 latach po posadzeniu. Zabieramy ja w 1 lub 2 dekadzie X.

Erika - Grusza z Czech średnio rosnąca, ale za to odporna na mróz, o średniej wrażliwości na zarazę oraz parcha grusz. Owocuje, co rok już po 2 lub 3 roku po posadzeniu. Zbieramy ją w 1 lub 2 dekadzie X.

Paryżanka - kolejna Francuska odmiana. Rośnie średnio silnie, ale jest odporna na mróz. Odmiana o małej wrażliwości na parcha i średniej na zarażę. Owoce wydaje po 3 lub 4 roku po posadzeniu, a owocuje przemiennie. Owoce dobre do zbioru są w 2 lub 3 dekadzie X.

(BUNIA)

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Dnia 11.11.2011 o godzinie 14:00:28 zibi napisa³(a): Bardzo ciekawy artykuÅ‚. Również posiadam ciekawe artukyÅ‚y na ten temat na swoim blogu, zapraszam - http://abcdom-ogrod.blogspot.com/