7 sierpnia 2009 21:38

Klon palmowy

Acer palmatum

WYSTĘPOWANIE

Małe drzewo lub krzew ozdobny pochodzące z Japonii i Korei, gdzie osiąga wysokość i szerokość do 10 m, w warunkach polskich do 5 m.

CHARAKTERYSTYKA

Pokrój: duży krzew bądź małe drzewko z parasolowatą koroną do 5m szerokości i wysokości.
Liście: wachlarzowate, ostro powcinane, zielone, 5 - 9 klapowe, długości 5 - 10cm; w zależności od odmiany różowe, purpurowe, kremowe, czerwono-białe, żółto-zielone, czerwono-zielone, jesienią przebarwiają się na złoto i jaskrawoczerwono.
Kwiaty: drobne, zebrane w zwisające baldachogrona, czerwone. Kwitnie na przełomie maja i czerwca. Owoce: owoce skrzydlaki, długości 1 - 2 cm, brązowe.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE

Klon palmowy jest roślina wieloletnią, dość wolno rosnącą. Najbardziej preferuje miejsca słoneczne, na które zagląda często popołudniowe słońce, dobrze czuje się w lekkim cieniu. Warunki glebowe: głęboka, próchniczna gleba ogrodowa, wilgotna, przepuszczalna, lekko kwaśna. W upalne lata należy dodatkowo nawadniać roślinę. Zimą wskazane jest okrywać szczególnie młode egzemplarze gdyż roślina nie jest w pełni mrozoodporna. Klon palmowy przeznaczony jest do nasadzeń pojedynczych w małych i większych ogrodach, jako piękne drzewo przydomowe.

ODMIANY

Wszystkie odmiany klonu palmowego podzielono na kilka grup, jako kryterium przyjmując rodzaj wcięć między klapami, a w przypadku grup karłowych - wysokość rośliny.

Amoenum - odmiany o płytko powcinanych klapach - do dwóch trzecich blaszki liściowej
'Osakazuki' - odmiana, która rośnie silnie i jest wytrzymała na mróz. Odznacza się wyjątkowo intensywnym, rubinowym kolorem jesiennych, przebarwionych liści (w sezonie zielonych).

Palmatum - mają głęboko powcinane liście - prawie do trzech czwartych blaszki.
'Atropurpureum'- krzew lub małe drzewko do 3m wysokości; liście czerwone. Wymaga stanowisk ciepłych, osłoniętych, słonecznych do półcienistych, gleb żyznych, lekko kwaśnych i dostatecznie wilgotnych.
'Bloodgood' i 'Fireglow' - krzewy silnie rosnące i mrozoodporne, dorastające do 3m wysokości o intensywnie czerwonych liściach. Wymagają żyznej, próchnicznej, dostatecznie wilgotnej gleby oraz ciepłego, osłoniętego stanowiska.
'Shindeshojo' - rozwijające się wiosną liście mają lśniąco czerwoną barwę i choć później stają się zielone, jesienią przebarwiają się na pomarańczowo.
'Aureum' - o liściach złocistożółtych z czerwonawym obrzeżeniem.
'Sangokaku' - (po polsku "koralowa wieża")- gęsty, wyprostowany krzew lub drzewo o krwistoczerwonych pędach, jesienią zmieniający kolor na żółto-pomarańczowy.
'Kagiri nishiki' ('Roseomarginatum')- oryginalny, kilkumetrowy krzew o dość luźnej koronie i drobnych, lekko skręconych liściach, biało obrzeżonych z różowymi rumieńcami. 'Shishigashira' - ciemnozielone, silnie pozwijane brzegi liści, jesienią pomarańczowe. Nazwę tej odmiany tłumaczy się jako "głowę lwa", gdyż przypomina ją układem pędów wzniesionych do góry. Bardzo dobrze nadaje się do uprawy w donicach i formowania jako bonsai.

Matsumurae- odmiany o wyjątkowo głębokich wcięciach na liściach, niemal do nerwów.
'Butterfly' - gęsty, wolno rosnący krzew o różowo-białych, pstrych liściach.
'Burgundy Lace' - średniej wielkości drzewko o czerwonych liściach, odporne na mrozy i łatwe w uprawie.
'Elegans' - niewielkie drzewko o liściach zabarwionych na kolor zielony. Roślina mrozoodporna i dość łatwa w uprawie.
'Trompenburg' - odmiana o głęboko purpurowych liściach, wciętych prawie do nasady, okrągłych w zarysie. Brzegi klap zawijają się do dołu, nieraz na kształt tuby, przez co liść staje się nieco podobny do ludzkiej dłoni. Odmiana ta tworzy dość silnie rosnące drzewka i przebarwia się jesienią na czerwono.

Linearilobum - odmiany z tej grupy rzadko są spotykane w polskich ogrodach, gdyż są wrażliwe na mrozy. Zwykle są to niewielkie, wolno rosnące krzewy o bardzo wąskich, lancetowatych klapach, ograniczonych niekiedy tylko do głównego nerwu, wcięte do nasady liścia.
'Shinobuga oka' - ma zielone liście o wąskich, trawiastych klapach. Dorasta do 3-4m.

Dissectum - bardzo niskie krzewy o horyzontalnie ułożonych gałązkach, łukowato się zwieszających, tworzących w rezultacie małe, parasolowate formy. Klapy są podzielone głęboko, zwykle do nasady liścia, każda z nich jest dodatkowo podzielona na drobniejsze nieregularne fragmenty blaszki wzdłuż nerwów bocznych. Typowy okaz z tej grupy jest krzewem o pokroju "grzyba" i zielonych liściach podzielonych na drobniutkie fragmenty, jak liść paproci, jesienią przebarwiających się na pomarańczowo.

Inne popularne u nas odmiany to purpurowolistne 'Crimson Queen', 'Dissectum Nigrum', 'Garnet', 'Inaba shidare', 'Ornatum', które różnią się od siebie odcieniem i głębokością wcięć liści, siłą wzrostu i niekiedy pokrojem. Czasem można kupić też 'Seiryu' jedyny okaz z tej grupy o wyprostowanym pokroju, tworzący gęste i szerokie krzewy o 5-metrowej wysokości. Liście mają kształt typowy dla grupy Dissectum i zieloną barwę, ale jesienią przebarwiają się na ciemny, purpurowy kolor, co jest kolejnym ewenementem w tej grupie odmian.

Odmiany karłowe - ich wysokość nie przekracza 1-2m. Świetnie nadają się do uprawy w pojemnikach na tarasach i na bonsai. Można je wtedy chować na zimę do piwnicy, co zabezpiecza je przed silnymi mrozami. Więcej o klonach...

SZKODNIKI I CHOROBY

Klony są zwykle odporne na choroby grzybowe, jednak i im może zdarzyć się zakażenie. Zwłaszcza jeśli wystąpiły czynniki osłabiające roślinę - niewłaściwe podłoże, zbyt duża wilgoć, niekorzystne warunki na przedwiośniu. Najczęstszą przyczyną zagniwania pnia jest zbyt gruba ściółka u nasady korzenia - ściółka nie może dotykać do pnia, powinna pozwalać na swobodny przepływ powietrza.

Na klonach często pojawia się zgorzel pędów. Objawy przypominają przemarznięcia mrozowe: brązowe plamy na korze. Plamy rozrastają się klinowo wzdłuż pędu powodując zamieranie rośliny powyżej zakażenia. Kora w miejscu zakażenia pęka, daje się łatwo oddzielić od drewna i zdrowej kory. Pod zmienioną chorobowo korą daje się czasem dostrzec watowatą grzybnię. Po stwierdzeniu objawów należy natychmiast przeprowadzić cięcie sanitarne usuwając porażone i uschnięte pędy.

Czerwonolistny klon palmowy (odmiana' Bloodgood') często traci w lecie część liści, w dodatku te, które pozostają na drzewie są odbarwione i mają podeschnięte końcówki. Jest to reakcja fizjologiczna na niedobór potasu w glebie. To dość częsta przypadłość wśród klonów palmowych.

Wiosną młode liście bywają atakowane przez rozmaite owady. Szczególnie żarłoczne są naliściaki drzewoszki (smukłe, jaskrawozielone, błyszczące złotawo chrząszcze długości 7,5-8 mm) i opuchlaki truskawkowce (krępej budowy, ciemno ubarwione chrząszcze długości 8-11 mm). Żerują nie tylko osobniki dorosłe. Jeszcze groźniejsze są ich larwy, które niszczą korzenie. Dlatego też najlepiej zastosować skuteczny środek ochronny, gdy tylko pojawią się pierwsze osobniki dorosłe. Świeże przyrosty wiosenne bywają również atakowane przez mszyce - także dokuczliwe, lecz znacznie łatwiejsze do zwalczenia.

(KAROLA)

Różne rodzaje klonów palmowych:

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Autor: Treść: