Choina kanadyjska

Tsuga canadensis

WYSTĘPOWANIE:

Choina kanadyjska pochodzi ze wschodnich rejonów Ameryki Północnej, od zatoki Hudsona do Alabamy i Południowej Arizony. Rośnie na nizinach i wyżynach. Tworzy lasy mieszane iglaste i iglasto - liściaste. Rośnie wspólnie z Sosną wejmutką i Klonem cukrowym. Najlepiej rośnie w chłodnych i wilgotnych lasach.

CHARAKTERYSTYKA:

W naturze choina kanadyjska dorasta do 25-30 metrów wysokości, u nas maksymalnie do 10-15 metrów. Korona drzewa jest dość luźna, nieregularna. Czasem powstają formy o wielu pniach, przyjmując kształt dużego krzewu. Dlatego też nadaje się jako roślina soliterowa tzn. rosnąca swobodnie. Konary wyrastają prawie poziomo, na końcach zwisające. Są długie i cienkie.

Igły choiny są bardzo krótkie, z reguły nie przekraczają długości 1,5 cm. Silnie spłaszczone, z charakterystyczną stopką u nasady. Igły od spodu mają dwa białe paski. Widać to doskonale u młodych igieł gdyż wyrastając są odwrócone do starszych o 180 stopni i ułożone są wzdłuż pędu. Dopiero z czasem przyjmują odpowiednie ułożenie ( dzięki temu bardzo łatwo można rozpoznać choinę kanadyjską). Jeśli dobrze się przyjrzymy to zauważymy mikroskopijne piłkowanie po bokach igieł.

Choina kanadyjska jest rośliną jednopienną, co oznacza, że na jednym drzewie są kwiaty męskie i żeńskie. Zawiązują się na ubiegłorocznych pędach, męskie w kątach igieł a żeńskie na końcach pędów. Szyszki są bardzo małe, mają zaledwie 1,5-2,5 cm długości. Są jasnoszare, jajowate, zwisają z końców pędów. Po dojrzeniu lekko się rozchylają.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE

Choina kanadyjska znana i uprawiana w Europie jest już od XVIII wieku. Chętnie sadzono ją w parkach i ogrodach, rzadko stosowano ją jako drzewo leśne. Jest drzewem dość dobrze znoszącym nasze warunki klimatyczne, najlepiej czuje się w rejonach o łagodniejszych zimach ( Polska zachodnia, środkowa i południowo- zachodnia) ale w pozostałych rejonach także doskonale sobie radzi. Jest bardzo wrażliwa na suszę. Korzeni się płytko przez co szybko reaguje na niedostatki wody. Nie znosi także zadeptywania ziemi wokół korony. Dlatego też radzi się aby koronę drzewa i najbliższe jej otoczenie podsadzać niskimi roślinami iglastymi lub liściastymi, zapewni to odpowiednią wilgotność dla korzeni a także zapobiegnie zadeptywaniu. Obok cisa jest drzewem iglastym najlepiej znoszącym zacienienie i tam najlepiej się czuje. Najodpowiedniejszymi glebami są gleby wilgotne i żyzne.

Choina kanadyjska ma bardzo szerokie zastosowanie. W parkach i dużych ogrodach doskonale nadaje się sadzenia samotnie lub w liczbie 3-5 sztuk obok siebie. Uwydatni to jej oryginalną koronę, ciekawy pokrój i czasem wielopienność. Bardzo efektownie komponuje się z innymi krzewami iglastymi lub liściastymi zimozielonymi. Szczególnie ładnie prezentuje się z regularnymi koronami srebrnych lub niebieskawych odmian świerków i jałowców. Ciekawe połączenie asymetrii z symetrią. Warto wspomnieć także o tym, że dobrze znosi strzyżenie i formowanie, ładnie i szybko się regeneruje. Dlatego też coraz chętniej stosowana jest do robienia żywopłotów, lecz zaznaczyć należy, że powinny to być wysokie żywopłoty, gdyż wtedy najlepiej wygląda. W dobrych warunkach utrzymuje najniższe gałęzie, przez co żywopłot nie "łysieje" od spodu.

ODMIANY:

Szkółki krajów zachodnich łagodnym, morskim klimacie uprawiają wiele odmian choiny kanadyjskiej. Z uwagi na nasze warunki klimatyczne ( susza i zbyt ostra zima) w Polsce można z powodzeniem uprawiać oprócz gatunku tylko kilka odmian. Do najważniejszych i najczęściej spotykanych zaliczyć można:

- 'Jeddeloh' - Jest bardzo karłowa odmianą, dorasta maksymalnie do 1 metra wysokości. Ma kształt gęstej półkuli. Na szczycie krzewu występuje coś na kształt gniazda tzn. zagłębienie, w którym gałęzie układają się "wirowato". Doskonała do małych, przydomowych ogrodów.

- 'Compacta' - Jak sama nazwa mówi jest to roślina o kompaktowych rozmiarach, dorasta maksymalnie do 3 metrów wysokości. Konary ułożone są gęsto, dość regularnie. Całe drzewo ma lekko stożkowaty pokrój. Podobnie jak poprzednia odmiana doskonale nadaje się do małych ogrodów.

- 'Microphylla' - Odmiana drobnoigłowa. Igły dorastają do 3-7 mm długości, a więc są dużo krótsze niż u gatunku. Rośnie dość wolno, dorasta do kilku metrów wysokości.

- 'Pendula' - Jest to chyba najciekawsza i najbardziej efektowna z odmian tutaj prezentowanych. Drzewo rośnie wolno, z wiekiem tworzy szeroko rozrastające się korony z długimi i zwisającymi pędami. Jest do doskonała odmiana do sadzenia na środku trawników, w wyeksponowanych miejscach, aby pokazać oryginalny pokrój rośliny.

(KOSA)

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Dnia 31.03.2010 o godzinie 09:51:24 iHcwXJSAb napisał(a): LYbKHH verunvswmdva, [url=http://xpntgtrkthgt.com/]xpntgtrkthgt[/url], [link=http://ahtuxflvsewm.com/]ahtuxflvsewm[/link], http://zjsxlvzzfbpi.com/