Rannik zimowy

Eranthis hyemalis (L.) Salisb

WYSTĘPOWANIE

Rannik zimowy jest rośliną cebulową, należącą do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Pochodzi z południowej Europy (Francja, Włochy, Słowenia...). W Polsce występują tylko jako rośliny uprawne lub zdziczałe na cmentarzach i w starych parkach. Oprócz Rannika zimowego, znanych jest jeszcze 9 gatunków z tego rodzaju, które naturalnie występują w Europie i Azji.

CHARAKTERYSTYKA

Łodyga: dorasta 5-15 cm wysokość, czasami czerwona z liśćmi odziomkowymi u nasady. Pod ziemią wytwarza bulwę.
Liście: w okółku tuż pod kwiatem, podzielone na płatki (2-3). Po przekwitnięciu rośliny pojawia się duży liść asymilacyjny osadzony na długim ogonku. Na liściach miodnikowych występują miodniki.
Kwiaty: żółte, o 6 płatkach, średnica 2-3cm, osadzone na długich ogonkach. Kwitnie II-III.
Owoc: mieszek.
Rozmnażanie: z bulw.

WYMAGANIA

Preferuje ziemię próchniczą, luźnej, niezbyt kwaśnej (pH powyżej 5,5) o stałej wilgotności i niskich temperatur. Podniesienie temperatury o kilka stopni Celsjusza powoduje przekwitnięcie rośliny. Dobrze się czuje na stanowiskach słonecznych i półcienistych. Najlepiej posadzić Rannika w towarzystwie drzew i krzewów liściastych, wtedy wczesną wiosną będzie docierało dużo słońca, a na jesieni opadłe liście ochronią roślinę przed silnymi mrozami.

ZASTOSOWANIE

Rannik uprawiany jest jako roślina ozdobna, ze względu na bardzo wczesny i długi termin kwitnienia. Bardzo dobrze prezentują się w towarzystwie innych roślin wczesnowiosennych np. przebiśniegi, pierwiosnki, śnieżyce, fiołki czy złocienie. Można go sadzić na skalnikach i rabatach.

UWAGI

Cała roślina jest trująca. Nazwa rośliny pochodzi od słów greckich: er- wiosna, Athos- kwiat oraz łacińskiego słowa hyems- zima, co dodatkowo podkreśla wczesnowiosenny charakter rośliny.

(KALA)

Zdjęcie zawdzięczamy forumowiczce coma95.

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Autor: Treść: