Szafirek drobnokwiatowy

Muscari botryoides

WYSTĘPOWANIE

Szafirek należy do rodziny hiacyntowatych. Występuje w krajach śródziemnomorskich i Azji Mniejszej. W Polsce popularny na Pomorzu Zachodnim, w województwach wschodnich czy w regionach podgórskich, ale nie tylko..

CHARAKTERYSTYKA

Pokrój: pędy wzniesione prosto, do 20cm wysokości.
Liście: sztywne, zielone, szerokości ok. 3-13mm, rozszerzają się ku górze.
Kwiaty: kuliste, niebieskie z białymi brzegami, zebrane w gęste grona długości ok. 8cm. Kwitnie IV-V. Nie pachną.
Rozmnażanie: cebule (obwód ok. 10cm, biało-szare, wykopujemy i przesadzamy w VI) lub nasiona (jesienią).

WYMAGANIA

Szafirek nie należy do wymagających roślin, jest łatwy w uprawie i dobrze sobie radzi na przeważającej ilości stanowisk. Preferuje gleby żyzne, próchniczne, lekko wilgotne, piaszczysto-gliniaste, o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym (pH 6,5-7,2), na stanowiskach słonecznych lub w półcieniu. W okresach suszy wymagają podlewania, które kończymy podczas maja, ponieważ rośliny szykują się wtedy do spoczynku. Do nawożenia podstawowego można używać nawozów wieloskładnikowych np. Polifoska, którą należy wysiać przed wysadzeniem cebul. Pomimo, że szafirki odporne są na mróz, należy je okryć na zimę np. słomą, chroniąc przed głębokim zamarzaniem gleby, jej wysychaniem i zachwaszczeniem.

CHOROBY I SZKODNIKI

Zgnilizna twardzikowa: najgroźniejsza choroba szafirka, powodowana przez grzyb Sclerotina sclerotinum. Objawia się więdnięciem i żółknięciem wierzchołków, łuski cebul szarzeją i zawierają czarne przetrwalniki grzybni. Grzyb przenosi się wraz z chorymi cebulami oraz zakażoną glebą. Przed sadzeniem należy zaprawiać cebule i starannie prowadzić selekcję roślin oraz opryskiwac kilkakrotnie fungicydami np. Sumilex.

Zgnilizna pędzelkowa (penicylioza): choroba grzybowa wywołana przez rodzaj grzybów Penicilium. Objawia się przez początkowe twardnienie i wyschnięcie cebul, które z czasem stają się gąbczaste. Najczęściej porażane są cebule, które zostały uszkodzone w czasie zbioru, czyszczenia lub sortowania. Rozwój choroby zahamuje skuteczna selekcja cebul i odpowiednie warunki przechowywania.

Choroby wirusowe: są trudne do wykrycia. W przypadku silnego porażenia obserwuje się zniekształcenie liści i zahamowanie wzrostu rośliny.

ZASTOSOWANIE

Bardzo ładnie prezentuje się w grupach (np. na trawniku), wykorzystywany do tworzenia obwódek, na rabaty, do ogrodów skalnych oraz jako dodatek pod krzewy ozdobne. Uprawiane także pod osłonami na kwiat cięty.

GATUNKI I ODMIANY

odm Album: dorasta do 10cm wysokości. Kwiaty białe, zebrane w grona. Kwitnie IV-V. Liście rynienkowate, pojawiają się wiosną. Lubi stanowiska słoneczne. Odmiana stosowana na rabaty kwiatowe oraz na kwiat cięty.

Szafirek armeński (Muscari armeniacum): cebule nieznacznie wydłużone o obwodzie ok. 10cm, pokryte są delikatną, jasnoszara łuską. Liście zielone, dłuższe od pędu kwiatowego, rynienkowato zgięte, zwykle kładące się na podłoże. Kwiaty kuliste, zebrane w gęste grona długości ok10cm. Kwitnie IV-VI. Gatunek ten wysadzamy w październiku, żeby uniknąć przemarznięcia liści, które dzięki późnemu terminowy sadzenia, pojawiają się dopiero na wiosnę.
odm Grand Maitre: kwiaty ciemnoniebieskie z białymi brzegami.
odm Blue Spike: bardzo oryginalna odmiana o intensywnie szafirowych kwiatach. Dorasta do 10-15cm wysokości. Ma bardzo duże kwiatostany z podwójnymi kwiatami o bardzo przyjemnym zapachu, które doskonale nadają się do bukietów. Kwitnie IV-V. Cebule wysadzane we wrześniu. Lubi stanowiska słoneczne.

Szafirek groniasty (Muscari neglectum): sadzimy na miejsce stałe we wrześniu.

Szafirek miękkolistny (Muscari comosum): gatunek flory Polski.
odm Comocum Plumosum: dorasta 15-20 cm wysokości. Liście z rozgałęzionymi pędami na bardzo długich szypułkach. Kwiaty fioletowo-różowe o cienkich, nitkowatych płatkach, przypominają pióropusze, kwitnie VI-VII. Stosowany na obwódki, brzegi rabat kwiatowych, do ogrodów skalnych oraz na kwiat cięty. Lubi stanowiska słoneczne.

Szafirek szerokolistny (Muscari latifolium):
odm Latifolium: dorasta do 10cm wysokości. Liść pojedynczy. Kwiaty niebieskie u góry, granatowe u dołu, dzwonkowate, kwitnie IV-V. Stosowany w ogrodach na obwódki, na kwiat cięty, w ogródkach skalnych czy nasadzeniach doniczkowych. Lubi stanowiska słoneczne.
odm Macrocarpum: dorasta ok. 10-20cm wysokości. Kwiaty żółte, korona fioletowa, kształtem przypominają banany. Pięknie pachnie, kwitnie IV-V. Stosowany na obwódki, kwiat cięty i do ogrodów skalnych. Preferuje stanowiska słoneczne.

UWAGI

Polska nazwa pochodzi od barwy kwiatu.

(KALA)

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Autor: Treść:

Zdjęcia szafirków zawdzięczamy Szkółce roślin ozdobnych Kalina