Liliowiec

Hemerocallis

Większość liliowców pochodzi z azji, przede wszystkim z Azjii Wschodniej tj. Japonii i Chin. W Europie znane już od XVI wieku. Rozróżniamy klika podstawowych gatunków, trzy pierwsze są najczęsciej uprawiane.
- H. citrina - liliowiec cytrynowy
- H. fulva - liliowiec rdzawy
- H. x hybrida - liliowiec ogrodowy
- H. lilio - apshodelus - liliowiec żółty
- H. middendorffi - liliowiec Middendorffa
- H. minor - liliowiec mniejszy
- H. thunbergii - liliowiec Thunberga
- H. aurantiaca - liliowiec pomarańczowy
- H. x ochroleuca - liliowiec białożółty Większość liliowców kwitnie latem, ale dzięki pracy hodowców znane już są odmiany majowe ('First Blood') oraz sierpniowe ('Sandra Elizabeth'). Zazwyczaj kwiaty mają 6 płatków (nowe odmiany nawet 12). Trzy zewnętrzne są węższe, nazywamy je sepalami oraz trzy szersze wewnętrzne - petale. Ze środka wystaje 6 pręcików oraz jeden słupek. Kwiaty liliowców kwitną tylko 24 godziny (nowe odmiany nawet 36), rozwijają się w słoneczne ranki, a umierają w nocy lub wieczorem. Paleta barw jest praktycznie nieograniczona, z racji tego że odmian jest już kilkanaście tysięcy. Wysokość liliowców jest bardzo zróżnicowana: od 15cm przy karłowych odmianach do 180cm u liliowców gigantów. To samo tyczy się kwiatów różni je nie tylko kolor, o którym wspominałem wcześniej, ale również ułożenie płatków, kształt, długość, faktura. Znane są odmiany o płatkach krabowanych, z kolorowym paskiem, z metalicznym połyskiem, a także te, których sepale są jaśniejsze od petali. Rozmiar kwiatostanu to zazwyczaj koło 15 - 20cm, ale odmiana 'Long Tall Sally' ma już 40cm! Ozdobą liliowców są również liście - wąskie, długie, grubo żebrowane, ułożone w dwóch rzędach. Uprawa tych roślin zwykle nie sprawia problemów, dlatego są one świetne również dla początkujących ogrodników. Należy im zapewnić dużo słońca, choć rosną również dobrze w półcieniu. Najlepiej będą rosnąć na glebach lekkich, żyznych, średnio wiglotnych o ph około 6.

Pielęgnacja ogranicza się do ścięcia zeschniętych liści wczesną wiosną oraz nawożenia, gdy rusza wegetacja oraz w czasie kwitnienia. Najlepszy będzie nawóz z mniejszą ilością azotu. Kępy liliowców co 4 - 5 lat dzielimy na mniejsze. Jest to praktycznie jedyny sposób ich rozmnażania. Pamiętajmy o tym, żeby każda część miała fragment kłącza oraz korzeni. Aby zapobiec pojawianiu się chwastów warto wyściółkować podłoże korą.

Choroby i szkodniki to raczej rzadkość, większość problemów wynika z błędów w uprawie. Kiedy końce i brzegi liści brunatnieją to zapewne jest to wynik zbyt niskiego ph. Gdy rośliny nie kwitną, a liście są blade powinno pomóc zasilenie nawozem dolistnym plus granulatem. Mimo wszystko u liliowców zdarzają się najczęsciej trzy choroby:
- mokra zgnilizna - najczęsciej powodowana przenawożeniem azotem. Charakteryzuje się występowaniem ciemnych plam na lisciach. Jeśli stopień zaawansowania jest niewielki możemy zeskrobać ciemną papkę i przesadzić słońce w ustronne i bardzo słoneczne miejsce.
- opuchlizna pąków liliowca - powodaowana przez żerujące larwy muchówek. Porażone pąki usuwamy i palimy. Zapobiegawczo można stosować Decis w momencie pojawiania się łodyg.
- rdzawa plamistośc liści i łodyg liliowca - wiekszość odmian jest odporna na tę chorobę. Stosujemy Kaptan lub Bravo.

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ] Dnia 22.05.2010 o godzinie 22:41:47 gLbzbhEMQCfnEv napisał(a): IYxMsM oxzxljylgyrd, [url=http://luhzmvddaahb.com/]luhzmvddaahb[/url], [link=http://ewjygzhvpzvr.com/]ewjygzhvpzvr[/link], http://dmijozimujii.com/ Dnia 15.02.2009 o godzinie 23:22:22 Daria napisał(a): Domyślam się, że nie można ich posadzić i hodować w zamkniętych pomieszczeniach. Tak? Dnia 05.07.2007 o godzinie 22:48:15 Julia napisał(a): Wspaniały tekst. Tu jest wszystko jak nadłoni pieknie podane i zapakowane.Bo trzeba przyznać , że autor ma wspaniały gust. Początkujący ogrodnik znajdzie to czego szuka. // od autora: Dziękuje :-) Dnia 10.05.2007 o godzinie 12:19:02 michal88 napisał(a): Fajny tekst o liliowcach, ale ja proponowałbym jakieś nowsze odmiany a nie stare. [ucięta reklama] Pozdrawiam Michał