27 maja 2010 21:21

Łubin ogrodowy

Lupinus

WYSTĘPOWANIE

Łubin to bylina wieloletnia, której środowiskiem naturalnym są tereny ameryki. Do Europy łubin został sprowadzony dopiero w końcu XIX wieku.

CHARAKTERYSTYKA

Pokrój: osiąga maksymalną wysokość 80-100cm.
Łodyga: długa, mięsista, silnie rozgałęziona.
Liście: o intensywnej, zielonej barwie palczasto złożone z 10-16 listków, umieszczone na sztywnej łodydze.
Kwiaty: odmiany łubinu odznaczają się pełna skala barw w najróżniejszych odcieniach; Kwiatostany są sztywne, tworzą jakby grona; okres kwitnienie przypada od początku czerwca do połowy lipca.
Owoce: owoc stanowi szeroki, biało owłosiony strąk, który po dojrzeniu staję się brązowy; każdy strąk zawiera od 5 do 12 nasion.
Rozmnażanie: Rośliny łatwo same się wysiewają z nasion, czasem po całym ogrodzie. Dodatkowo można rozsadzać młode sadzonki z kłączy dorosłych roślin.

WYMAGANIA I ZASTOSOWANIE

Łubin nie jest roślina wymagającą. Preferuje stanowiska nasłonecznione lub półcień. Odpowiednie podłoże to gleba piaszczysta, ale dobrze przepuszczalna. Łubin nie lubi ziem wapnowanych. W czasie wiosennych i letnich suszy należy pamiętać o podlewaniu łubinu.

Rośliny zaczynamy wysadzać już na początku kwietnia, zachowując 40 cm odstęp między sadzonkami. Ponieważ roślina jest całkowicie mrozoodporna w naszym klimacie nie potrzebuje dodatkowego okrycia na zimę. Rośliny należy odmładzać mniej więcej co 4 lata, gdyż po upływie tego czasu rośliny zaczynają się starzec i zmniejsza się prawdopodobieństwo zakwitania

Ważne jest, aby przyciąć rośliny po przekwitnięciu. Zabieg ten powoduje silny rozrost rośliny i ponowne kwitnienie. Rośliny, które nie zostaną przycięte, zanikają.

Łubin wykorzystywany jest jako tradycyjna roślina ogrodowa lub po ścięciu- do dekoracji w wazonach, wiązankach.

GATUNKI

Łubin wielolistny, łubin trwały (Lupinus polyphyllus)

Łubin mieszańcowy, łubin ogrodowy ( Lupinus hybridus)

Łubin krzewiasty (Lupinus arboreus) - charakterystyczna żółta barwa kwiatów, dorasta do 3m wysokości: półkrzew.

Lupinus densiflorus

SZKODNIKI

Szczególnie groźny dla łubinu jest oprzędzik szary, którego dorosłe osobniki żerują na liściach, a larwy niszczą korzenie.

UWAGI

Gleba po uprawie łubinu jest dodatkowo wzbogacona w azot, gdyż na jego korzeniach tworzą się brodawki, w których zadaniem jest wyłapywanie i gromadzenie azotu z powietrza

(KAROLA)

[ Komentarze ] [ Dodaj komentarz ]